Er komt een dag dat je voelt: zo wil ik niet verder. Dat is geen mislukking, dat is een wake-upcall van je wezen.
In deze tijd is het geen luxe om je ware natuur te leren kennen. Het is een belangrijke keuze, ook voor de generatie die jou nu zit te bekijken.
Hoe je in relaties staat, zegt veel over hoe je met jezelf omgaat. Waar verlies jij jezelf nog om de ander niet teleur te stellen.
Je leven weer in handen nemen begint niet bij harder je best doen, maar bij eerlijk kijken: "Wie ben ik werkelijk en wat wil ik hier uitdrukken ?".
Ergens onderweg ben je beginnen afwijken van jezelf. De echte vraag is niet “Wat is er mis met mij ?”, maar " Waar ben ik mezelf kwijtgeraakt ?"
Je bent niet naar hier gekomen om jezelf kwijt te raken in rollen. Je bent naar de aarde gekomen met een doel, een plan, een droom.
Veel mooie relaties zijn niet stuk gegaan door gebrek aan liefde, maar door boosheid en verdriet die nooit echt gezien zijn.
Hoe vaak heb je al situaties aangetrokken vanuit angst. Alsof je onbewust blijft herhalen wat je net niet meer wil ervaren.
Soms word je uitbundig, grappig, luid. Terwijl je eigenlijk alleen verlangt naar even echt gelukkig zijn, zonder masker.
Merk je hoe snel je in verdediging schiet. Niet omdat je zo sterk bent, maar omdat je diep vanbinnen jezelf nog te weinig vertrouwt.
